توبه از حضرت غفار الذنوب مسئلت نموده تير دعاى او به هدف اجابت رسيد و در همان‌شب در عالم رؤيا به خدمت امير المؤمنين و امام المتقين اسد اللّه الغالب على - ابن ابى طالب صلوات اللّه و سلامه عليه رسيده در دست مبارك آن حضرت به شرف توبه [ 316 ب ] مشرف گرديد و اين چند بيت از آن جمله است كه نظم نموده ، مثنوى : شبى از دهشت تقصير طاعات * به خاك افتادم و كردم مناجات كه غفّارا به حق شاه مردان * كزين آلودگىام پاك گردان چو ظاهر كرد صدق دل زبانم * اجابت كرد استدعاى آنم همان‌شب نيك‌بختم ديد در خواب * شه خيبرگشا را رو به محراب دل بيدار بر وى اقتدا كرد * دو فرض اندر قفاى او ادا كرد چو فارغ گشت آن بحر حقيقت * كرامى كردم از پند و نصيحت ز اندرزم در توفيق بگشود * ز شرب باده‌ام پس توبه فرمود و اين چند رباعى نيرزادهء طبع آن بلبل شكرستان فصاحت است ، رباعى : امروز مرا به دشمنان غالب كن * و اندر طلب حقيقتم طالب كن فردا كه سر از خاك لحد بردارم * حشرم به على ابن ابى طالب كن